Ein gammal mann

Ein gammal mann, det er meg.
Eg lenge har vandra på min livsveg.
Og vidare eg går med vaklande steg.
Stundom har vegen vore krokete og trong,
men den har retta på seg, gong etter gong,
i eit liv med musikk og song.

I barndomsheimen vart vegen me skulle gå, peika på.
Den vegen er den eg nå prøver å gå.
Når eg er framme med målet eg kvila skal få.
Men endå til livet eg klamrar meg fast.
Takk for rosene på vegen,
som gjorde at ikkje trua brast.

Ingvald Åsheim