– Mange som er mykje eldre enn meg er framleis artistar. Trass i alle åtvaringar om sex, drugs og rock’n’roll lèt dette å vere vegen til eit langt liv.
Det seier Bjørn Eidsvåg med glimt i auget og munter ironi.
Søndag fyller kjempa i norsk musikkliv 70 år, noko han etter eiga utsegn vegrar seg for å feire gjennom å mimre». I staden er han like nysgjerrig som alltid.
– Eg har planar og prosjekt for minst fem år framover. Då vil eg vere like gammal som Åge Aleksandersen er no, og han har jo meldt sin avgang, seier Eidsvåg til NTB.
Sakna det
Det er rett nok berre turnélivet som Åge seier takk for seg til, og det kan Bjørn Eidsvåg skjønne. Det er reisinga og hotellopphalda som tek på, seier han seg samd i og legg ut om hytta i Skurdalen på Geilo, som han gjerne vil vere meir på.
– Men då pandemien stoppa alt, fekk det meg til å innsjå at eg sakna reisinga og hotella òg. Det vi prøver å få til, er at vi speler fleire konsertar i same by, om vi får det til og folk ønskjer det, seier Eidsvåg, som mellom anna skal gjere ein konsertresidens på hotell Britannia i Trondheim til sommaren. Ein konsertresidens inneber at ein blir verande på same konsertstad over tid.
Når det blir haust, har han planlagt å leggje ut på jubileumsturneen han kallar Ingen vei tilbake».
– Med tittelen ville eg seie noko om at det ikkje blir ei mimrestund, men at vi ser framover og har relevans i vår tid. Gamle låtar vil få ny drakt, vi gjer Floden» – men i versjonen nærare Emma Steinbakkens, og eg vil spele nye låtar.
Snille folk
For låtane held fram med å komme. Bjørn Eidsvåg har mykje på hjartet som vil ut, sjølv om han merkar at temaa han vil skrive om endrar seg. Han mistar ein del folk i livet rundt seg, no seinast den 90 år gamle mora.
Neste veke kjem låten Folk flest er snille», som han beskriv som den mest uptempo låten han nokosinne har gjort. Eidsvåg medgir at han var litt lett for å verke desperat», og testa låten ut på ein ringrev i bransjen som berre meinte det var å stå på.
Som tittelen antydar, er teksten eit forsøk på å løfte fram håpet om at vi menneske kan gjere gode ting òg. At vi kan byggje opp noko og ta vare på kvarandre og oss sjølve.
– Vi lever i ei mørk tid, som rykkjer stadig nærare oss med dekninga i media. Eg skreiv protestlåtar på 1960- og 70-talet. Då tenkte vi berre vi ropte høgt nok og ofte nok, ville vi bli høyrde, freden ville komme og forureininga og atomvåpena forsvinne. No har eg lært at fred er noko ein må jobbe for heile tida, og byrje på det nære planet, seier Bjørn Eidsvåg.
Mørke tankar
Han kan sjølv slite med mørke tankar om morgonen. Då møter han sin eigen styggen på ryggen, og vrir seg over dumme ting han har gjort før, sjølv om dei for lengst er over.
– Då er det viktig å minne meg sjølv om at eg er betre enn det. Du veit at berre ein tvingar seg sjølv til å smile, så reagerer kroppen med å bli gladare?
Folk flest er snille» er ein av fleire som er resultatet av eit samarbeid med to veldig unge» produsentar, møtt gjennom yngre artistkollegaer: Carl-Victor Guttormsen produserte Floden» i Emma Steinbakkens versjon, medan Anders Kjær produserte duetten som Eidsvåg gjorde med Nils Bech til plateprosjektet til sistnemnde.
– Dei har produsert nokre låtar for meg, og har ein heilt anna tilnærming enn eg er van med.
Siste album laga?
For på dei fleste av Bjørn Eidsvågs nær 30 studioalbum har han gått i studio». Altså at han og bandet har entra eit godt, gammaldags platestudio, spelt inn platene live, og brukt atskilleg med tid.
– Eg likar det òg. Men no kan eg sitje på hytta og lage ein låt, sende den til produsenten, og det er ferdig på eit blunk. Vegen til eit resultat er så kort. Då kjenner eg at eg kjem meir til min rett som medarrangør, det blir mykje mindre omstendeleg. Det passar meg godt sidan eg er utolmodig, seier Eidsvåg.
Han smiler breitt og hevdar at han blir meir og meir kommersiell» i forsøket på å knekke strøymingskoden, og ikkje eingong veit om han kjem til å lage fleire album.
Alltid spele
Det er sterke ord frå han som har laga trøystemusikken som folk tyr til i vanskelege situasjonar, som dei gravlegg sine kjære til, og sterke kjærleikslåtar som framleis er å høyre.
Han som på det han kallar den mest gøyale tida» – slutten av 90-talet og tidleg 2000-tal – selde over 200.000 eksemplar av CD-utgivingane sine, medan Tålt» frå 2002 var oppe i nærare 300.000
– Du kan ikkje lenger forvente at folk set seg ned og høyrer på eit heilt album. Eg har nok behov for å seie litt meir enn på tre minutt, så det kjem ein EP. Men heilt sidan eg første gongen gav ut ei plate har eg tenkt på dei som visittkort for livespeling. Det er å spele for folk som er kjekkast. Skriv eg ein låt, vil eg sjå folks reaksjon på den raskast mogleg.
(NPK)
