Filosofi i blomsterbedet

Dette er tida på året då vikker og skvallerkål satsar alt på å ta kvelartak på roser, rhododendron, margerittar og peonar.

Eg ligg på kne i beda framfor huset og kan ikkje la vere å beundre viljen, pågangsmotet og gjennomslagskrafta til ugraset. Det gir aldri opp, same kor mykje eg lukar.

Samstundes undrar eg meg over rosene. Dei er prega av det ein av mine store inspiratorar, Gunther Schmidt, kanskje ville kalla vegringskompetanse». Eg stiller meg på deira side, gjer mitt beste for å fri dei frå det som vil tynge dei ned og ta livet av dei, men i staden for å vere takksame og venlege, stikk dei meg til blods.