Det året eg gjekk og las

Det var det året eg gjekk og las. Då var det Gerhard Austefjord som stod for underhaldninga. Ein gong var han i det filosofiska hjørna, og gav seg til å greia ut om livet som fenomen. Det forhalt seg visst slik, at var me først fødde, så for me omkring i livet og filosoferte over det me hadde i vente. Berre me nådde den og den milepælen, så skulle me få oppleva vår beste tid. Så, stilt og umerkande snudde det seg, og me vart gåande der å tenkja oss attende, og grubla på kva tid me i grunnen hadde hatt vår beste tid. Eg kan ikkje hugsa at det vart knytt noka bibelreferanse til denne filosofien, og kvifor dette dukkar fram i minne, her eg sit i varmepumpevarmen og balar med å få til ein snutt til baksida på bygdebladet Grannar 46 år seinare, det må me alle ha lov til å lura på.