To av eldsjelene i styret for Utbjoa Grendahus, Elin Arianson og Nils Terje Oma, ynskjer at huset skal nyttast av både små og store.
Foto: Anne-Britt GrindheimFOTO: Anne-Britt Grindheim
Atmosfære i gamle tømmervegger
Tett ved vegen ligg bedehustrappa med julepynta inngangsparti som ynskjer velkomen. Slik mange kvite bedehus gjerne står rundt om i bygde-Noreg. Sentralt ved bygda si hovudferdselsåre på Bjoa.
Ikkje noko unntak på Utbjoa der bedehuset frå 1938 ligg tett ved riksveg 543, og har fin utsikt utover Sunnhordlandsbassenget.
Huset ved vegen har i lenger tid blitt mindre og mindre brukt, og tilstrøyminga til møta på bedehuset har etter kvart blitt så å seie fråværande. Søndagsskule og juletrefestar og årlege basarar avtok gradvis før dei meir og mindre forsvann inntil nyleg. Ikkje noko unikt for Utbjoa. Samfunnet har endra seg og det har skjedd ei sekularisering over heile landet som også har endra bedehusmiljø.
Endring i bruk av bedehus
